อันตรายของความเย่อหยิ่ง

(English Version:  “Dangers of Pride”)

ในปี ค.ศ. 1715 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสเสด็จสวรรคต กษัตริย์พระองค์นี้ทรงสถาปนาพระองค์เองว่าเป็น “มหาราชผู้ยิ่งใหญ่” และทรงโอ้อวดอย่างภาคภูมิใจว่า “เราคือรัฐ!”  ในสมัยของพระองค์ ราชสำนักของพระองค์เป็นราชสำนักที่งดงามที่สุดในยุโรป พระศพของพระองค์ก็ออกแบบมาเพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ และมันช่างงดงามตระการตาเกินบรรยาย พระศพของพระองค์บรรจุอยู่ในโลงศพทองคำ และเพื่อเน้นย้ำถึงความยิ่งใหญ่ของกษัตริย์ผู้ล่วงลับโดยเฉพาะ จึงมีคำสั่งให้จุดไฟในมหาวิหารอย่างสลัวๆ แต่วางเทียนเล่มพิเศษที่สว่างไสวไว้เหนือโลงศพของพระองค์ ฝูงชนจำนวนมากที่มารวมตัวกันเพื่อร่วมพิธีศพต่างรอคอยอย่างเงียบเชียบ จากนั้น มัสซิลลอน ซึ่งต่อมาได้เป็นบิชอปแห่งแคลร์มอนต์ ได้เอื้อมมือลงไปดับเทียนเล่มพิเศษนั้นอย่างช้าๆ แล้วกล่าวว่า “มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่ยิ่งใหญ่!”

เราทุกคนจำเป็นต้องจดจำความจริงอันเรียบง่ายนี้ไว้เสมอ นั่นคือ พระเจ้าเท่านั้นที่ยิ่งใหญ่ พระองค์เท่านั้นที่จะได้รับการเชิดชูและยกย่องให้สูงส่งเหนือทุกสรรพสิ่ง พระองค์คือพระผู้สร้าง เราคือผู้ถูกสร้างซึ่งถูกกำหนดให้มานมัสการพระองค์! อย่างไรก็ตาม แทนที่จะบูชาพระเจ้าที่แท้จริง เรากลับหันไปบูชาตนเอง เพราะตกเป็นเหยื่อของบาป โดยเฉพาะอย่างยิ่งบาปแห่งความเย่อหยิ่ง หากมีบาปหนึ่งที่ทำลายจิตวิญญาณของผู้คนมากกว่าบาปอื่นใด บาปนั้นก็คือบาปแห่งความเย่อหยิ่ง เราไม่อาจปฏิเสธได้ว่าความเย่อหยิ่งนั้นแอบแทรกซึมอยู่ในทุกอนูทุกหนทุกแห่ง และความจริงก็คือ ความหยิ่งเย่อหยิ่งไม่ใช่เรื่องใหม่ มันมีมาตั้งแต่แรกในสวนเอเดนแล้ว

ในบทความนี้ เรามาพิจารณาถึงอันตรายของความเย่อหยิ่งและการเยียวยามันให้หายไป โดยจากการตั้งคำถามและคำตอบง่ายๆ 5 ข้อ

1. ความเย่อหยิ่งคืออะไร?

พูดให้เข้าใจง่ายๆ ความเย่อหยิ่งคือการบูชาตัวเอง! มันคือการวางตัวเองตั้งอยู่บนบัลลังก์ – บัลลังก์ที่ชอบธรรมซึ่งเป็นของพระเจ้าแต่ผู้เดียว! ลองสังเกตดูว่าพระเจ้าทรงตำหนิบาบิโลนผู้เย่อหยิ่งที่ตั้งตนอยู่บนบัลลังก์เมื่อนานมาแล้ว ด้วยถ้อยคำที่น่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้: “สติปัญญาและความรู้ของเจ้าทำให้เจ้าหลงผิด เมื่อเจ้ากล่าวกับตนเองว่า ‘ข้านี่แหละ และไม่มีผู้อื่นใดอีกนอกจากข้า’” [อิสยาห์ 47:10ข]

2. อะไรเป็นที่มาของความเย่อหยิ่ง?

เกิดจากสภาพแวดล้อมหรือ? เป็นเพราะวัยเด็กที่ยากลำบากหรือ? ไม่เลย! พระเยซูทรงให้คำตอบที่ชัดเจนในมาระโก 7:21-23 ว่า “21 เพราะว่าจากภายในมนุษย์คือจากใจมนุษย์ มีความคิดชั่วร้าย การล่วงประเวณี การผิดผัวผิดเมีย การฆาตกรรม 22 การลักขโมย การโลภ ความชั่ว การล่อลวงเขา ราคะตัณหา อิจฉาตาร้อน การหมิ่นประมาท ความเย่อหยิ่ง ความโฉด 23 สารพัดการชั่วนี้เกิดมาจากภายใน และทำให้มนุษย์เป็นมลทิน”  ที่มาของความหยิ่งคือใจของตนเอง ไม่ใช่สิ่งภายนอก แต่เป็นสิ่งที่อยู่ภายใน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเราเสมอ คือใจของเรา!

3. พระเจ้าทรงมองความเย่อหยิ่งอย่างไร?

ความเย่อหยิ่งไม่ใช่ศักดิ์ศรีอย่างที่บางคนคิด ไม่ใช่ความอ่อนแออย่างที่บางคนเรียก แต่มันเป็นบาป เพราะพระเจ้าทรงเรียกเช่นนั้น! สุภาษิต 21:4 กล่าวว่า “ตายโส ใจเย่อหยิ่งและการไถนาของคนชั่วร้ายเป็นบาป”  ดังนั้น สิ่งที่เราต้องเข้าใจคือ ความเย่อหยิ่งคือบาป และเนื่องจากมันเป็นบาป พระเจ้าผู้บริสุทธิ์จึงต้องและทรงเกลียดชังทุกสิ่งที่เป็นบาปโดยธรรมชาติตามพระลักษณะของพระองค์

สุภาษิต 16:5ก กล่าวว่า “ทุกคนที่มีความเย่อหยิ่งในใจก็เป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์”  คำว่า “สะอิดสะเอียน”  มีความหมายว่าเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ น่าขยะแขยง น่าสะพรึงขนลุกขนพอง เช่น อาหารบูดเน่ามีหนอนยั้วเยี้ยะ อันที่จริง พระคัมภีร์ระบุว่าในบรรดาบาปทั้งหมดที่พระเจ้าทรงเกลียดชัง ความเย่อหยิ่งดูเหมือนจะเป็นอันดับต้นๆ  จากรายการบาปเจ็ดประการที่พระเจ้าทรงเกลียดชังมีความเย่อหยิ่งอยู่แถวหน้าเลยทีเดียว  สุภาษิต 6:16-19 “16หกสิ่งเหล่านี้พระเยโฮวาห์ทรงเกลียด เออ มีเจ็ดสิ่งเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนสำหรับพระองค์ 17ตายโส ลิ้นมุสา และมือที่ทำโลหิตไร้ผิดให้ตก 18จิตใจที่คิดแผนงานชั่วร้าย เท้าซึ่งรีบวิ่งไปสู่ความร้าย 19พยานเท็จซึ่งพูดมุสา และคนผู้หว่านความแตกร้าวท่ามกลางพวกพี่น้อง”  แม้แต่ในตามลำดับรายการนี้ ความเย่อหยิ่งก็ไม่สามารถทนอยู่อันดับสองได้! ไม่น่าแปลกใจเลยที่พระเจ้าทรงเกลียดความเย่อหยิ่ง!

4. พระเจ้าทรงตอบสนองอย่างไรต่อผู้ที่มีจิตใจเย่อหยิ่ง?

เพราะเป็นบาปและเป็นที่สะอิดสะเอียนอย่างยิ่งในสายพระเนตรของพระองค์ พระเจ้าจึงทรงตั้งพระทัยจะต่อสู้กับผู้ที่เย่อหยิ่ง หลังจากตรัสว่าพระเยโฮวาห์ทรงสะอิดสะเอียนต่อทุกคนที่มีจิตใจเย่อหยิ่ง สุภาษิต 16:5ข จึงสรุปด้วยข้อความนี้ว่า “ถึงแม้จะประสานมือช่วยกัน: เขาจะพ้นโทษก็หามิได้”, ยากอบ 4:6ก กล่าวว่า “พระเจ้าทรงต่อสู้กับผู้ที่เย่อหยิ่งจองหอง” และนั่นหมายความว่าพระองค์จะทรงโค่นทุกคนที่มีจิตใจเย่อหยิ่ง ในพระดำรัสที่พระองค์ตรัสแก่ชนชาติเอโดมผู้เย่อหยิ่ง พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “3ความเห่อเหิมแห่งใจของเจ้าได้ล่อลวงเจ้าเอง เจ้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในซอกหิน ที่อาศัยของเจ้าอยู่สูง เจ้ารำพึงอยู่ในใจว่า “ผู้ใดจะให้เราลงมายังพื้นดิน” 4แม้ว่าเจ้าเหินขึ้นไปสูงเหมือนนกอินทรี แม้ว่ารังของเจ้าอยู่ในหมู่ดวงดาวทั้งหลาย เราจะฉุดเจ้าลงมาจากที่นั่น พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ” [โอบาดีย์ 1:3-4], และนั่นคือสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำกับผู้ที่มีใจเย่อหยิ่ง พระองค์ทรงนำพวกเขาลงสู่ความตกต่ำ และมันเป็นการตกต่ำที่เจ็บปวดยิ่งนัก!

5. อะไรคือวิธีสำหรับการเยียวยาความเย่อหยิ่ง?

มีวิธีเยียวยาความเย่อหยิ่งเพียงวิธีเดียว และเป็นวิธีง่ายๆ ที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้ นั่นคือ ความถ่อมใจ! พระเจ้าตรัสไว้ในอิสยาห์ 66:2ข ว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ ‘แต่คนเหล่านี้คือผู้ที่เรามองด้วยความโปรดปราน คือเขาผู้ที่ถ่อมและสำนึกผิดในใจ และตัวสั่นเพราะคำของเรา’”  ผู้ที่ถ่อมใจอย่างแท้จริงจะยอมจำนนต่อพระวจนะของพระเจ้าในทุกด้านของชีวิต โดยไม่คำนึงถึงค่าใช้จ่ายหรือสิ่งที่เขาต้องสูญเสีย! และคนเช่นนี้จะได้รับความโปรดปรานจากพระเจ้า นั่นคือพระสัญญาของพระเจ้า!

เอส. ดี. กอร์ดอน นักเขียนและวิทยากรคริสเตียน กล่าวว่า:

ในชีวิตของทุกคนมีบัลลังก์ และเมื่อเราตั้งตัวเองอยู่บนบัลลังก์นั้น พระคริสต์ก็อยู่บนไม้กางเขน แต่เมื่อพระคริสต์อยู่บนบัลลังก์ ตัวเราก็อยู่บนไม้กางเขน อะไรครองบัลลังก์ในชีวิตคุณ – ตัวคุณเอง? ครอบครัวของคุณ? ตำแหน่งของคุณ? บ้านของคุณ? ทรัพย์สมบัติของคุณ? รูปลักษณ์ที่ดีของคุณ? พรสวรรค์ของคุณ? คุณมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร? หากคุณบรรลุเป้าหมายอันสูงที่สุดของคุณ ทุกสิ่งจะมีความหมายอะไร? มันจะนำมาซึ่งพระสิริแด่พระเจ้าหรือแก่ตัวคุณ? เราทุกคนต้องทูลขอพระเจ้าให้ทรงอภัยบาป หากเรามีสิ่งใดหรือใครก็ตามอยู่บนบัลลังก์นอกเหนือจากพระองค์ เราต้องทูลขอพระองค์อย่างจริงใจให้ประทานกำลังแก่เราเพื่อกลับใจและ “ตั้งพระองค์ขึ้นครองบัลลังก์” อีกครั้งในฐานะองค์พระผู้เป็นเจ้า

พระเจ้าทรงมีบ้านทั้งที่สวรรค์และที่โลกนี้สำหรับพระองค์สถิตอยู่  บ้านสวรรค์และบ้านของพระองค์ที่โลกปรากฏในอิสยาห์ 57:15 “องค์ผู้สูงเด่นคือผู้อยู่ในนิรันดร์กาล ผู้ทรงพระนามว่าบริสุทธิ์ ตรัสดังนี้ว่า ‘เราสถิตอยู่ในที่ที่สูงและบริสุทธิ์ และอยู่กับผู้ที่มีจิตใจสำนึกผิดและถ่อม เพื่อจะรื้อฟื้นจิตใจของผู้ใจถ่อม และรื้อฟื้นใจของผู้สำนึกผิด”  ขอให้เราแสวงหาความช่วยเหลือจากพระวิญญาณบริสุทธิ์อย่างแท้จริง ขณะที่เรากลับใจจากความเย่อหยิ่งและแสวงหาความถ่อมใจ ด้วยวิธีนี้ เราก็มั่นใจได้ว่าพระเจ้าจะทรงพบบ้านในโลกที่พระองค์จะสถิตได้ในใจของเรา!