ตามพระคำนำความหวัง

(English Version: “Hell – Its Realities and Implications – Part 1”) นรกไม่ใช่หัวข้อสนทนาที่คนนิยม – แม้แต่ในคริสตจักร  แต่อย่างไรก็ตาม นรกเป็นหัวข้อสำคัญและเร่งด่วนเพราะพระคัมภีร์กล่าวถึงนรกไว้มากมาย  ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ว่าหัวข้อนี้ทำให้เราสบายใจหรืออึดอัด แต่มันเป็นความจริงอันยากจะยอมรับที่เราต้องคำนึงถึงอยู่เสมอ เพื่อประโยชน์เกี่ยวกับชีวิตนิรันดร์ของตัวเราเอง! เมื่อร้อยกว่าปีก่อน เจ.ซี. ไรล์ นักเทศน์ผู้รักพระเจ้า เขียนเกี่ยวกับนรกไว้ว่า “คนเฝ้ายามที่ไม่เตือนภัยเมื่อเห็นไฟไหม้มีความผิดฐานบกพร่องต่อหน้าที่อย่างร้ายแรง  หมอที่บอกว่าเรากำลังจะหายป่วยเมื่อเรากำลังจะตายเป็นเพื่อนจอมปลอม  และศิษยาภิบาลที่ไม่เทศนาเรื่องนรกแก่คริสตจักรของเขาก็ไม่ใช่คนซื่อสัตย์หรือเป็นผู้ที่มีความรัก” เนื่องจากผมมุ่งมั่นที่จะมีทั้งความซื่อสัตย์และความรัก  ผมจึงต้องการกล่าวถึงเรื่องนรกโดยอธิบายให้เห็นในความจริง 4 ประการของนรกและผลที่จะตามมาของความจริงเหล่านี้ ความเป็นจริง #1 นรกเป็นสถานที่ที่มีอยู่จริง เพียงเพราะมีคนไม่เชื่อในนรก ไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีอยู่จริง  นรกคือสถานที่จริงที่มีอยู่จริง  ถ้านรกไม่ใช่สถานที่จริง เหตุใดพระเยซูจึงไม่เพียงแค่เตือนเราเท่านั้น – แต่ยังทรงมาตายแทนเราเพื่อที่เราจะไม่ต้องไปที่นั่น  ใน มัทธิว 10:28 พระเยซูเตือนเราว่า “อย่ากลัวผู้ที่ฆ่าได้แต่กาย แต่ไม่มีอำนาจที่จะฆ่าจิตวิญญาณ แต่จงกลัวพระองค์ผู้ทรงฤทธิ์ ที่จะให้ทั้งจิตวิญญาณทั้งกายพินาศในนรกได้” คำพูดเหล่านี้ไม่สมเหตุสมผลเลยถ้านรกไม่มีอยู่จริง  ถ้าเราเชื่อว่ามีสวรรค์จริง…

(English Version: “4 Dangers Of Loving Money”) แจ็ค เบนนี่ นักแสดงตลกวัยชราแสดงละครให้เห็นว่าเงินสามารถกลายเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเรามากกว่าสิ่งอื่นใด ฉากคือเขากำลังเดินไปตามทางทันใดนั้นก็มีโจรพร้อมอาวุธเข้าจี้เขาและถามว่า “เงินของแกหรือชีวิตของแก!”  แจ็คหยุดชะงักและอึ้งไปนาน โจรถามอย่างใจร้อนว่า “ว่าไง?”  นักแสดงตลกตอบว่า “อย่าเร่งซิ ฉันกำลังเลือกอยู่” (ในชีวิตจริงของแจ็คนั้นทุกคนรู้ว่าเขาเป็นคนใจกว้างมาก!) แม้ว่าเราอาจขำกับเรื่องนี้ แต่มันเป็นตลกร้ายที่แสดงว่าเงินสามารถครอบงำเราได้  ไม่น่าแปลกใจที่พระคัมภีร์ได้มีคำเตือนมากมายเกี่ยวกับอันตรายของความร่ำรวย  คำเตือนเหล่านั้นส่วนใหญ่มาจากพระโอษฐ์ขององค์เยซูเจ้าเอง  ดังตัวอย่างข้างล่างนี้: มัทธิว 6:24 “ท่านจะปรนนิบัติพระเจ้าและเงินพร้อมกันไม่ได้” ลูกา 12:15 “จงระวังและเว้นเสียจากความโลภ เพราะว่าชีวิตของบุคคลใดๆ มิได้อยู่ในของบริบูรณ์ซึ่งเขามีอยู่นั้น” ผู้เขียนฮีบรูเตือนเราว่า “ท่านจงพ้นจากการรักเงิน จงพอใจในสิ่งที่ท่านมีอยู่” [ฮีบู 13:5] แน่นอนว่าคำเตือนเกี่ยวกับการรักเงินนั้นไม่ได้เป็นเพียงคำสอนในพันธสัญญาใหม่เท่านั้น  แม้ในพระบัญญัติสิบประการเองในข้อที่สิบก็เป็นข้อห้ามไม่ให้มีความโลภด้วย “อย่าโลภ” [อพยพ 20:17] การมุ่งหลงปรารถนาในเงินนั้นนำมาซึ่งอันตรายหลายประการ  เราจะกล่าวถึงอันตรายสี่ประการ: อันตรายประการที่ 1  มันสามารถทำให้เราไว้วางใจในเงินมากกว่าพระเจ้า ขุนนางหนุ่มผู้มั่งคั่งมาหาพระเยซูเพื่อถามเกี่ยวกับชีวิตนิรันดร์เป็นตัวอย่างชั้นดี [มาระโก 10:17-22]  ชายผู้นี้หลงรักเงินทองของตนอย่างสุดหัวใจและเกาะติดมันไม่ยอมปล่อย…

(English Version: “Jesus The Savior Breaks Down 4 Barriers To Save People”) มาร์วิน โรเซนธัล ชาวยิวที่กลับใจมาเป็นคริสเตียน กล่าวว่าลำดับวงศ์ตระกูลของพระเยซูตามที่ระบุไว้ในมัทธิว 1:1-17 เป็นหลักฐานอย่างหนึ่งที่ทำให้เขาเชื่อว่าพระเยซูคือพระเมสสิยาห์  โรเซนธัลมีประสบการณ์เป็นนาวิกโยธินสหรัฐและต้องแม่นยำเมื่อต้องยิงเป้าจากระยะไกลกล่าวว่า สำหรับชาวยิวการลำดับวงศ์ตระกูลของมัทธิวนั้นแม่นยำตรงเป้าถึง 10 ครั้งจาก 10 ครั้ง! ชาวยิวพิถีพิถันในเรื่องการลำดับวงศ์ตระกูลมาตั้งแต่สมัยพันธสัญญาเดิม – ไม่ว่าจะเป็นการแบ่งที่ดิน  การจัดสรรปุโรหิต  หรือแม้แต่เรื่องกษัตริย์  และเนื่องจากมัทธิวได้กล่าวอ้างอย่างยิ่งใหญ่ว่าพระเยซูคือพระเมสสิยาห์และคือ “บุตรของดาวิด” และ “บุตรของอับราฮัม” [มัทธิว 1:1] มัทธิวจำเป็นต้องพิสูจน์คำกล่าวอ้างนั้นเมื่อเขาเรียกร้องให้ผู้คนวางใจในพระเยซู นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาจึงแสดงลำดับวงศ์ตระกูลของพระเยซูตั้งแต่สมัยดาวิดจนถึงอับราฮัม และเนื่องจากมัทธิวเคยมีอาชีพเป็นคนเก็บภาษี  เขาจึงมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะจัดทำรายชื่อลำดับวงศ์ตระกูล  เนื่องจากนั่นเป็นส่วนหนึ่งของงานของเขาเพื่อจะมั่นใจว่าได้เก็บภาษีในจำนวนที่ถูกต้องตามสมาชิกของแต่ละครอบครัว อย่างไรก็ตาม สำหรับพวกเราส่วนใหญ่ที่ไม่ใช่ชาวยิว  การลำดับวงศ์ตระกูลในพระคัมภีร์นั้นไม่น่าสนใจนัก แม้ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของพระวจนะที่ได้รับการดลใจจากพระเจ้า และนั่นจึงนับได้ว่าเป็นประโยชน์สำหรับเรา [2 ทิโมธี 3:16-17]  ในบทความนี้  ผมหวังจะแสดงให้เห็นว่าแม้แต่ข้อความที่เต็มไปด้วยชื่อนี้ก็เป็นประโยชน์สำหรับเราได้ เพราะมันอธิบายถึงอุปสรรค…

(English Version: “The Christian’s Role In The Workplace – A Biblical View”) ร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกามีชื่อว่า “TGIF”  ซึ่งย่อมาจาก Thank God It’s Friday  ชื่อร้านนั้นสื่อถึงทัศนคติของคนทั่วไปเกี่ยวกับการทำงานได้เป็นอย่างดี  มันแปลว่า ขอบคุณพระเจ้าวันศุกร์แล้ว! (ดีใจที่วันทำงานจบซะที!)  อย่างไรก็ตาม คำถามคือ – คริสเตียนควรมองการทำงานในทัศนคติแบบนี้หรือไม่  คริสเตียนควรมองการทำงานว่าเป็นเรื่องแย่แบบปกติ หรือเราควรมองการทำงานว่าเป็นของขวัญจากพระเจ้าและเป็นโอกาสถวายเกียรติแด่พระองค์แม้ในสถานที่ทำงานของเราหรือไม่  บทความสั้นๆ นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจถึงแนวคิดอย่างหลัง [คือ ถวายเกียรติแด่พระเจ้า] โดยให้ความจริงในพระคัมภีร์ 5 ประการเกี่ยวกับการทำงาน ความจริงที่ 1 การทำงานมีอยู่ก่อนที่บาปจะเข้ามาในโลก หลายคนเข้าใจผิดคิดว่าการทำงานเป็นผลมาจากความบาปในโลก  แต่ก่อนที่บาปจะเข้ามาในโลกพระเจ้าได้มอบหมายการงานให้อาดัมทำในสวนเอเดนอยู่ก่อนแล้ว คือ “ดูแลและรักษาสวน” [ปฐมกาล 2:15]  อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบาป การทำงานจึงยากลำบากขึ้น พระองค์ตรัสแก่อาดัมว่า “แผ่นดินจึงต้องถูกสาปแช่งเพราะตัวเจ้า เจ้าจะต้องหากินบนแผ่นดินนั้นด้วยความทุกข์ยากตลอดวันเวลาในชีวิตของเจ้า”…

(English Version: “Water Baptism – 6 Key Questions Asked And Answered”) โดยหลักการพื้นฐานแล้ว มีพระราชบัญญัติ/พิธีการสองอย่างที่คริสเตียนทุกคนต้องปฏิบัติตามหลังจากที่ยอมรับพระเยซูคริสต์เป็นพระเจ้าและพระผู้ช่วยให้รอดของตน ข้อแรกคือ การรับบัพติศมาในน้ำ และข้อที่สองคือการเข้ารับพิธีมหาสนิทของพระเจ้าซึ่งเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าพิธีศีลระลึก ข้อหนึ่งแตกต่างจากข้อสองคือพิธีบัพติศมาในน้ำเป็นการกระทำครั้งเดียว แต่การเข้าร่วมพิธีมหาสนิทเป็นการกระทำที่ต่อเนื่อง  การสรุปภาพรวมโดยย่อของพิธีแรกจะช่วยตอบคำถามพื้นฐานสองสามข้อเกี่ยวกับพิธีนั้น ซึ่งก็คือ บัพติศมาในน้ำ บัพติศมาในน้ำเป็นพระบัญญัติข้อแรกและสำคัญที่สุดหลังจากการกลับใจใหม่ของผู้เชื่อ – กล่าวคือ หลังจากที่กลับใจจากบาปและวางใจในพระเยซูคริสต์  แม้ว่าพระคัมภีร์จะชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ก็ยังมีการไม่เชื่อฟังพระบัญญัติที่ตรงไปตรงมานี้อยู่มาก  ตามที่ครูสอนพระคัมภีร์ท่านหนึ่งเคยกล่าวไว้ถึงสาเหตุหลักของการไม่เชื่อฟังนี้คือ: ความไม่รู้: คนไม่เข้าใจเรื่องนี้อย่างชัดเจน เนื่องจากพระบัญญัติข้อนี้ไม่ได้รับการสอนให้พวกเขาเข้าใจ ความเย่อหยิ่งทางจิตวิญญาณ: การรอไม่รับบัพติศมาในที่สาธารณะหลังจากรับเชื่อเป็นเวลานานบ่งชี้ถึงการขาดความเข้าใจหรือแสดงถึงการไม่เชื่อฟังเป็นเวลานาน เนื่องจากการไม่เชื่อฟังเช่นนี้ต้องมีความถ่อมใจเพื่อจะรับบัพติศมา ทำให้พวกเขาอายจึงไม่ต้องการรับบัพติศมา  น่าเสียดายที่มีหลายคนยังคงอยู่ในคนกลุ่มนี้ที่ยอมอับอายต่อพระพักตร์พระเจ้าเยซูในวันพิพากษามากกว่าที่จะรู้สึกอับอายต่อหน้าโลกในปัจจุบัน ทัศนคติแบบสบายๆ: หลายคนมีทัศนคติแบบเรื่อยๆ สบายๆ ต่อการรับบัพติศมา กลุ่มคนดังกล่าวไม่ได้ต่อต้านการรับบัพติศมา เพียงแต่พวกเขาไม่เห็นว่าเป็นเรื่องสำคัญ เป็นทัศนคติที่บอกว่า “ยังมีปัญหาเร่งด่วนอื่นๆ ที่ต้องจัดการในขณะนี้ บางทีสักวันหนึ่งเมื่อฉันมีเวลา ฉันค่อยรับบัพติศมาก็ได้” ความกลัวการแสดงความเชื่อ: บางคนกลัวที่จะแสดงความเชื่อของตนในที่สาธารณะเพราะพวกเขากำลังทำผิดบาปในชีวิตของตน และเมื่อยอมรับบัพติศมาในที่สาธารณะ พวกเขารู้สึกว่าตัวเองกำลังแสดงตนเป็นคนหน้าซื่อใจคด…

(English Version: “God’s Formula For A Happy Marriage: 1+1=1”) ชายคนหนึ่งไปพบแพทย์หลังจากที่มีอาการผิดปกติมาหลายสัปดาห์ หลังจากตรวจร่างกายอย่างละเอียด แพทย์ได้เรียกภรรยามาคุยและบอกว่า “สามีของคุณเป็นโรคโลหิตจางชนิดหายาก หากไม่ได้รับการรักษา เขาจะเสียชีวิตในอีก 3 เดือน  อย่างไรก็ตาม ข่าวดีก็คือสามารถรักษาได้ด้วยโภชนาการที่เหมาะสม คุณจะต้องตื่นเช้าทุกวันเพื่อทำอาหารเช้ามื้อใหญ่ให้เขา  และเขาต้องการอาหารมื้อเที่ยงที่ทำเองทุกวัน รวมถึงอาหารเย็นมื้อใหญ่ๆ ทุกเย็น  คุณควรอบเค้ก ทำพาย ขนมปังโฮมเมด ฯลฯ บ่อยๆ  มันจะช่วยให้เขามีอายุยืนยาวขึ้นได้  อีกอย่างหนึ่ง ระบบภูมิคุ้มกันของเขาอ่อนแอ ดังนั้นคุณต้องดูแลบ้านให้สะอาดอยู่เสมอ  คุณมีคำถามอะไรเพิ่มเติมไหม?”  แต่ทางฝ่ายภรรยาไม่มีคำถามใดๆ “คุณต้องการบอกข่าวนี้แก่เขาเองหรือจะให้ผมบอกครับ” แพทย์ถาม  “ฉันจะบอกเขาเองค่ะ” ภรรยาตอบ  เธอเดินเข้าไปในห้องตรวจ  สามีรับรู้ได้ถึงความร้ายแรงของโรค เขาจึงถามเธอว่า “มันแย่มากใช่ไหม!”  เธอพยักหน้า น้ำตาคลอเบ้า “จะเกิดอะไรขึ้นกับผม?” เขาถาม  ภรรยาสะอื้นไห้และพูดออกไปว่า “หมอบอกว่าคุณจะตายใน 3 เดือน!” แม้ว่าเราอาจจะหัวเราะกับเรื่องตลกนี้…

(English Version: “The Sin of Gossip”) มอร์แกน เบลค นักเขียนบทความกีฬาของนิตยสารแอตแลนต้า เจอร์นัล เขียนข้อความไว้ว่า: “ข้าอันตรายยิ่งกว่ากระสุนปืนใหญ่ที่ส่งเสียงกรีดร้อง ข้าชนะโดยไม่ต้องฆ่าคน ข้าทำลายครอบครัว ทำร้ายจิตใจ และทำลายชีวิต ข้าเดินทางด้วยปีกแห่งสายลม ไม่มีความบริสุทธิ์ใดแข็งแกร่งพอที่จะข่มขู่ข้าได้ ไม่มีความบริสุทธิ์ใดบริสุทธิ์พอที่จะทำให้ข้าท้อถอย ข้าไม่เคารพความจริง ไม่เคารพความยุติธรรม ไม่มีความเมตตาต่อผู้ที่ไม่มีทางสู้ เหยื่อของข้ามีมากมายเท่ากับเม็ดทรายในทะเลและพวกนั้นมักจะเป็นผู้บริสุทธิ์ ข้าไม่เคยลืมและไม่ค่อยให้อภัยใคร และนามของข้าคือคำซุบซิบ” คำกล่าวนี้ช่างเป็นภาพสะท้อนที่ชัดเจนของพลังแห่งการทำลายล้างของการซุบซิบ! มันมีพลังที่จะสร้างความหายนะที่ไม่อาจย้อนกลับได้! ซุบซิบคืออะไร? คำว่า “ซุบซิบ” หมายความว่าการเคลื่อนที่ไปรอบๆ และ “วิพากษ์วิจารณ์” หรือ “ใส่ร้าย” ใครบางคนลับหลัง พจนานุกรมฉบับหนึ่งให้คำจำกัดความไว้ว่าคือ “การวิ่งไปวิ่งมาและนินทา” การซุบซิบเป็นคำพูดที่ออกแบบมาเพื่อทำลายบุคลิกของปัจเจกบุคคลและทำให้เขาดูแย่ในทางลบ  ซุบซิบเป็นคำพูดที่พูดลับหลัง ไม่ใช่พูดต่อหน้า การซุบซิบทำลายบุคลิก  ทำลายชื่อเสียง  ทำลายความสงบสุข  และทำลายความสัมพันธ์มากมาย แม้แต่ดาบก็ไม่สามารถสร้างบาดแผลได้ลึกเท่ากับลิ้นที่ซุบซิบนินทา  ดังนั้น จึงไม่น่าแปลกใจที่พระคัมภีร์ได้กล่าวไว้มากมายเกี่ยวกับบาปนี้ ความเสียหายที่เกิดจากการซุบซิบนินทา ใน โรม…

(English Version: “12 Benefits of Prayer”) 1. การอธิษฐานหนุนนำสู่ความเข้าใจในพระวจนะของพระเจ้า สดุดี 119:18 “ขอเบิกตาข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะเห็นสิ่งมหัศจรรย์จากพระราชบัญญัติของพระองค์” 2. การอธิษฐานหนุนนำสู่ความบริสุทธิ์ มัทธิว 26:41 “จงเฝ้าระวังและอธิษฐาน เพื่อท่านจะไม่เข้าในการทดลอง จิตใจพร้อมแล้วก็จริง แต่เนื้อหนังยังอ่อนกำลัง” 3. การอธิษฐานส่งเสริมนำสู่ความถ่อมตน เศฟันยาห์ 2:3 “ทุกคนที่ใจถ่อมในแผ่นดินนี้ คือผู้ที่กระทำตามคำตัดสินของพระองค์ จงแสวงหาพระเยโฮวาห์ จงแสวงหาความชอบธรรม แสวงหาความถ่อมใจ ชะรอยเจ้าจะได้รับการกำบังในวันแห่งพระพิโรธของพระเจ้า” 4. การอธิษฐานส่งเสริมนำสู่การประกาศ มัทธิว 9:37-38 “แล้วพระองค์ [พระเยซู] ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์ว่า ‘การเก็บเกี่ยวนั้นเป็นการใหญ่นักหนา แต่คนงานน้อยอยู่ ท่านจงอ้อนวอนพระองค์ให้ส่งคนงานมาในการเก็บเกี่ยวของพระองค์’” โคโลสี 4:3 “…ขออธิษฐานเพื่อเราด้วย เพื่อพระเจ้าจะได้ทรงเปิดประตูไว้ให้เราสำหรับพระวาทะนั้น…” 5. การอธิษฐานส่งเสริมนำสู่งานมิชชั่น กิจการ 13:1-3 “…คริสตจักรที่อยู่ในเมืองอันทิโอก…เมื่อคนเหล่านั้นกำลังรับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้า และถืออดอาหารอยู่ พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ตรัสสั่งว่า…

(English Version: “3 Reasons Why A Christian Can Confidently Face Death”) สามีของซาราห์ วินเชสเตอร์ สร้างทรัพย์สินมหาศาลด้วยการผลิตและจำหน่ายปืนยาวไรเฟิล หลังจากที่เขาเสียชีวิตด้วยวัณโรคในปี 1881 ซาราห์แสวงหาแม่มดที่จะติดต่อกับคนตายได้เพื่อติดต่อกับสามีที่เสียชีวิตไปแล้วของเธอ  ตามคำบอกเล่าของแม่มด สามีที่เสียชีวิตของเธอบอกกับเธอว่า “ตราบใดที่คุณยังสร้างบ้านของคุณต่อไป คุณจะไม่มีวันเผชิญกับความตาย”  ดังนั้น ซาราห์จึงเชื่อคำบอกเล่าของแม่มด เธอซื้อคฤหาสน์ใหญ่ที่มีห้อง 17 ห้องที่ยังสร้างไม่เสร็จ และเริ่มขยายต่อเติม โครงการนี้มีค่าใช้จ่ายประมาณ 5 ล้านดอลลาร์ ในเวลานั้นคนงานได้รับค่าจ้างวันละ 50 เซ็นต์ (ประมาณ 17 บาท) งานสร้างดำเนินต่อไปจนกระทั่งเธอเสียชีวิตในวัย 85 ปี เธอทิ้งวัสดุไว้มากพอให้พวกเขาสร้างต่อได้อีก 80 ปี  ปัจจุบัน บ้านหลังนั้นยังคงเป็นประจักษ์พยานเงียบๆ ของการกลัวความตาย ความกลัวนี้ที่ได้กักขังผู้คนนับล้านให้ตกอยู่ในความเป็นทาส อย่างไรก็ตาม พระคัมภีร์ได้ให้เหตุผลว่ามนุษย์ไม่จำเป็นต้องมีชีวิตอยู่ในการกลัวความตาย แต่ก่อนที่เราจะพิจารณาเหตุผลเหล่านี้โดยละเอียด เรามาถามและตอบคำถามง่ายๆ กันก่อนว่า…

(English Version: “The Call to Follow Jesus”) 18 ขณะที่พระเยซูทรงดำเนินอยู่ตามชายทะเลกาลิลี ก็ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องสองคน คือซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องชายของเขา กำลังทอดอวนอยู่ที่ทะเล เพราะเขาเป็นชาวประมง  19 พระองค์ตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด และเราจะตั้งท่านให้เป็นผู้หาคนดั่งหาปลา”  20 เขาทั้งสองได้ละอวนตามพระองค์ไปทันที 21 ครั้นพระองค์เสด็จต่อไป ก็ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องอีกสองคน คือยากอบบุตรชายเศเบดีกับยอห์นน้องชายของเขา  กำลังชุนอวนอยู่ในเรือกับเศเบดีบิดาของเขา  พระองค์ได้ทรงเรียกเขา 22 ในทันใดนั้นเขาทั้งสองก็ละเรือและลาบิดาของเขาตามพระองค์ไป มัทธิว 4:18-22 ข้างต้นบอกเล่าเรื่องราวที่พระเยซูทรงเรียกสาวกกลุ่มแรกของพระองค์ในขณะที่พวกเขากำลังดำเนินชีวิต – ประจำวัน – ซ้ำๆ เหมือนเดิม – ในฐานะชาวประมง ดังที่ข้อ 18 และ 21 บ่งชี้ไว้  ขณะที่เราศึกษาเรื่องราวนี้เกี่ยวกับพระเยซู มีบทเรียน 3 ประการที่เราสามารถเรียนรู้ได้ ประการแรก โปรดสังเกตว่าพระเยซูเป็นผู้ริเริ่มการเรียก โดยทั่วไปแล้วบรรดารับบี (แปลว่าอาจารย์)…